Ściana wieńcowa (zrębowa)

Ściana wieńcowa (zrębowa) – ściana powstała poprzez nałożenie na siebie połowizn pni obrobionych w odpowiedni sposób tzw. płazów (bierwion) złączonych ze sobą kołkami (dyblami) oraz specjalnymi złączami na węgłach. Na interesującym nas obszarze Śląska stosowano złącza na: hak z palcami lub bez, obłap, jaskółczy ogon rzadziej na zamek francuski. Pierwszy od dołu ściany płaz nazywa się przyciesią, a pierwszy od góry oczepem. Dla uszczelnienia ścian wieńcowych przestrzenie pomiędzy płazami wypełniano mchem bądź pakułami lnianymi lub konopnymi. Tak uszczelnioną przestrzeń od zewnątrz wylepiano masą glinianą z dodatkiem słomy i następnie tynkowano zaprawą wapienną.